كارگاه يك روزه عكاسي ديجيتال

روند كاري در تاريكخانه ديجيتال با تاكيد بر استفاده از لايت روم

_____________________________________________________________________________

کارگاه  روندکاری حرفه اي در تاریکخانه دیجیتال  برای علاقه مندان همداني، بر پایهAdobe Lightroom   درطی یک روز برگزار خواهد شد. دوستاني كه درعکاسی دیجیتال جدی هستند و می‌خواهند پس از گرفتن عکس، یک روند کاری درست، سريع و حرفه اي داشته باشند و خروجي كار خود را بصورت حرفه اي به ديگران ارائه نمايند، از اين كارگاه بهترين استفاده را خواهند نمود. در این کارگاه به طور عملی یک روند کاری را از آغاز تا خروجي و چاپ عکس، در تاریکخانه دیجیتال طی خواهیم کرد و در آن با نکات عملی و حرفه‌ای کار آشنا خواهیم شد. آنچه در این کارگاه خواهید آموخت، باعث تغییرات کلی در روش کار و نوع برخورد شما با عکاسی دیجیتال می‌شود  و از اين به بعد ديگران در مورد روش كار شما از شما سوال خواهند كرد.

_____________________________________________________________________________

زمان و محل برگزاري

12 آذر ماه 1388 از 30/9 صبح الي 30/4 بعد از ظهر

همدان- خيابان پاستور- بالاتر از فوريتهاي پزشكي- آموزشگاه زيگورات

_________________________________

مهلت ثبت نام

حداكثر تا تاريخ 5 آذرماه 1388 (ظرفيت كارگاه محدود مي باشد)

براي كسب اطلاعات بيشتر با شماره 09353682168 تماس حاصل فرمائيد

_________________________________

هزينه كارگاه:

واريز مبلغ 30000 تومان به حساب شماره 1929300650910 بانك سپه به نام آقاي ميثم دادخواه

(نكته: شركت كنندگان در اين كارگاه پس از ثبت نام يك نسخه از نرم افزار به همراه جزوات مربوط دريافت خواهند كرد تا آشنايي مختصري قبل از برگزاري كارگاه با نرم افزار داشته باشند.)

_________________________________

نحوه ثبت نام

علاقه مندان مي توانند به سه طريق اقدام به ثبت نام نمايند:

۱- حضوري: تحويل فيش واريزي به آموزشگاه زيگورات به همراه مشخصات و يك قطعه عكس (از 8 صبح تا 4 بعد از ظهر)

۲- آنلاين: فرستادن شماره فيش واريزي به همراه مشخصات و تلفن تماس از طريق نظر خصوصي در همين وبلاگ

۳- تلفني: تماس با شماره تلفن 09353682168 به نام آقاي دادخواه

_____________________________________________________________________________

برنامه كارگاه:

ساعت 30/9 الي 12 :

مدیریت داشته هاي دیجیتال، با استفاده از لايت روم در پروسه حرفه اي عکاسی دیجیتال

ساعت 12 الي 45/13 :

پذيرايي در رستوران و صرف ناهار (توسط برگزاركننده)

ساعت 14 الي 30/16 :

پردازش حرفه‌ای عکس‌های RAW ، TIFF و JPEG با استفاده از لايت روم و فتوشاپ

_____________________________________________________________________________

مدرس كارگاه: حامد بادامي

مدیریت داشته هاي دیجیتال، با استفاده از لايت روم در پروسه حرفه اي عکاسی دیجیتال

توضیح: قدم اول در روند ‌کاری دیجیتال پس از تهیه عکس، وارد نمودن عکسها به سیستم و مدیریت آنها است. در این قسمت، آشنایی با تنظیمات لایت‌روم اهمیتی فراوان در بنا نمودن یک روند کاری حرفه ای دارد چرا که در غیر اینصورت، علاوه بر کند شدن سیر کار، امکان دوباره کاری و حتی از دست رفتن اطلاعات حیاتی یک عکاس وجود خواهد داشت. اگر می‌خواهید بدانید که حرفه ای ها چگونه این اولین قدم را برمی‌دارند، این قسمت کارگاه، پاسخ شما را خواهد داد.

آنچه خواهيد آموخت:

۱. كلياتي در مورد لايت روم و جايگاهش در پروسه حرفه اي عكاسي ديجيتال.

۲. چگونه سرعت كار خود را با تنظيمات ويژه لايت روم افزايش دهيم.

۳. چگونه به طور خودکار از عکس‌ها نسخه پشتیبان تهیه کنیم و چگونه آرشيوي داشته باشيم تا هميشه عكسهاي مورد نظر خود را به سرعت بيابيم.

۴. چگونه از امکانات لایت‌روم استفاده کنیم تا بهترین عکس‌های هر پروژه خود را به راحتی پیدا کنیم.

۵. جایگاه متادیتا، کلمات کلیدی، برچسب، ستاره و پرچم در مدیریت عکسها چیست و چه تفاوتی با هم دارند.

۶. چگونه از لایت‌روم به عنوان یک برنامه مديريتي قوي ديجيتال‌ استفاده کنیم.

۷. چگونه از امکانات پيشرفته در لایت‌روم استفاده کنیم تا کارها سریع‌تر و بی‌دردسر انجام گردد.

۸. و نکات کلیدی، میانبرهای مهم و ترفندهای خاصی که شما را در این مرحله مهم از پروسه کاری، تبدیل به یک حرفه‌ای می‌کند.

 پردازش حرفه‌ای عکس‌های RAW ، TIFF و JPEG

توضیح: در این بخش با امکانات مختلف لایت‌روم در پردازش فایلهای عکس آشنا می شوید، تفاوتها و کاربردهای کنترل‌های مختلف را میاموزید و یاد خواهید گرفت که میزان استفاده مناسب از کنترلهای مختلف چگونه است تا عکسها دچار مشکلات پردازشی و بیش‌پردازش نگردند. همچنین خواهید دید که با چه روشی و با چه ترتیبی باید عکسها را پردازش کرد تا در کوتاهترین زمان ممکن، بهترین خروجی حاصل شود. اگر تاکنون مشکلاتی در پردازش فایلهای RAW داشتید و اگر نتیجه مورد نظرتان حاصل نمی‌شده‌ است، این قسمت کارگاه در برگیرنده نکات مفیدی برای شما خواهد بود.

آنچه خواهيد آموخت:

۱.آشنایی با کنترلهای مختلف پردازش تصویر و فهم اینکه در اکثر اوقات تقریبا به همه آنها نیاز دارید.

۲. اصول پردازش حرفه‌ای فایل‌های RAW که در Lightroom و Adobe Camera RAW مشترک است و در هر دو قابل استفاده است.

۳. چگونه به طور پیشرفته به تنظیم تونال عکسها بپردازیم و چگونه از قابلیتهای کامل Curve در پردازش تصویر استفاده کنیم.

۴. چگونه حداکثر اطلاعات ممکن را از فایل استخراج کنیم.

۵. چگونه در لایت‌روم به طور حرفه‌ای و بدون ایجاد آثار جانبی، شارپ سازی کنیم.

۶. چگونه در لایت روم رنگها را اصلاح کنیم.

۷. چگونه لایت‌روم را مجبور کنیم که در پردازش تصویر به ما کمک کند و برخی کارها را از دوش ما بردارد.

۸. چگونه از اتوماسیون در پردازش تصویر استفاده کنیم.

۹. چگونه از مشکلات پردازش تصویر دوری کنیم و چگونه عکسها را پردازش کنیم که مصنوعی به نظر نرسند.

۱۰. چگونه یک روند پردازشی حرفه ای داشته باشیم تا بجای سروکله زدن با مشکلات پردازش، از تمام مراحل آن لذت ببریم.

* هر گونه تغيير احتمالي در برنامه كارگاه از طريق همين وبلاگ (www.hamedbadami.blogfa.com) منتشر خواهد شد.

اگه بخوام به ترتیب اتفاقات هفته ی قبل رو مرور کنم ابتدای هفته که فکر کنم جمعه قبل بود با علی و به همراه بچه هایی که با هم کلاس اکوتوریسم میرن برای عکاسی به روستای خاکو رفتم. تجربه بدی نبود ولی روستا خیلی روستای جالبی نبود. تقریباً خالی از سکنه بود و فقط چندتا خانواده باقی مانده که از خونه بیرون نمی اومدن و فقط چندتا بچه که همه جا دنبال ما می اومدن. 

توی این هفته طبق برنامه ریزی قبلی با دوستان عزیز (نیما و حسین و سعید) همراه تعدادی از مدیران و سردبیران مجلات رشد دانش آموزی بودیم که از تهران برای بازدید از مدارس همدان و گرفتن نظرات بچه ها و مسوولان آمده بودند.

برنامه سه روزه بود که روز اول بیشتر جلسات اداری بود و روز دوم گشت و سیر در همدان و روز سوم هم جشن و اینطور برنامه ها. توی همه این سه روز یکیش خیلی به من چسبید -حیف که خیلی کوتاه بود- و اون هم بازدید از یه مدرسه شبانه روزی در روستای علیصدر بود که منو یاد سریال "بچه های مدرسه حکمت" می انداخت.

همشون بچه های مودب و با صفایی بودند. خیلی دلم می خواست جای معلم های اونا بودم و با این بچه ها زندگی می کردم.

پر بود از بچه هایی که توان مالی نداشتند و به خاطر دریافت غذا و امکانات مناسب این مدرسه رو به خونه خودشون ترجیح می دادند.

روز دوم هم که به همدان گردی گذشت سعادت پیدا کردیم و تمام دیدنی های استان همدان رو یک روزه شخم زدیم! به خاطر اینکه این دفعه عکسها زیاده از گذاشتن خیلی از اونا صرف نظر می کنم. اما آخرین جایی که مهمانان محترم بازدید کردن بازار همدان بود که همیشه برام جذاب و دیدنی بوده.

منو یاد غرفه ادارمون توی نمایشگاه صنعت آب و برق میاندازه! یادش بخیر

مهمان ها که رفتن یک روز رو کلا به خواب گذروندم و استراحت. تا اینکه روز جمعه با پیشنهاد امیر با هم به پیست موتور سواری و اتومبیلرانی رفتیم.

اصلا فکر نمی کردم همدان هم از این برنامه ها باشه و دوربینم رو همینطوری بردم خیلی قصد عکاسی نبود. اما وقتی رفتیم نظرم عوض شد. هم هوا هوای خوبی برای عکاسی -به قول یکی از اونا "تیمیز"- بود هم سوژه ها.

تجربه عکاسی ورزشی هم برام جالب بود و مطمئن شدم که به این نوع عکاسی هم علاقه دارم. مثل عکاسی مستند خیلی پر حرکت و هیجان انگیزه. برو بج موتورسوار هم که به قول خودشون تا حالا اونجا عکاس ندیده بودند حسابی سنگ تمام گذاشتن و انواع نمایش ها رو اجرا کردند.

از آسمان و فیلتر هامای عزیزم! هم ممنون که اون روز حسابی با من یار بودند.

شجاعت و عکاسی با لنز واید هم کار دستم داد. دوربینم با گل یکی شده بود.

  بعد از اینکه با دوستان موتور سوار بیشتر آشنا شدیم ازم خواستند که ازشون عکس یادگاری بگیرم تا برای سایتشون استفاده کنند. منم لنز وایدو بستم و بسم اله. عکس پائین رو که مشاهده می کنید فریم قبلیش همون عکس یادگاری بود و یک ثانیه بعد از این هم تصور کنید که چه بلایی سر عکاس اومده. با موتورهایی که دنده یکشون 120 تا سرعت میره و شتابی در حد تیم ملی دارن از روی من بدبخت رد شدند.

البته اونا خیلی حرفه ای بودند و من هم حرفه ای تر که دوربین مبارک رو نجات دادم!

اینا هم خفن ترین موتورهایی بود که داشتند که می گفتن موتور 1000.

نکته جالب حضور این نوجوان 15 ساله بین موتور سوارها بود که حتی پاهاش به زور به زمین می رسید ولی انصافا چیزی از بقیه کم نداشت.

در کل محیط خیلی خوب و سالمی بود برای کسانی که عشق سرعت دارند و حتی خانواده ها برای تفریح شون در روز های تعطیل.

بچه های دست اندر کارش هم خیلی التماس دعا داشتند از اهل رسانه تا تبلیغ بیشتری از کارهای اونا بکنند.

این هفته هم گذشت تا بعد که ببینیم چی پیش میاد.

در ضمن دارم یه کارهایی هم انجام میدم که بزودی خبرش رو اینجا خواهم گذاشت.

تا پست بعدی بدرود.

(16 عکس)

از یه ماهه پیش وقتی توی تقویم دیدم که توی مهر ماه 3 روز تعطیلی هست روزشماری میکردم تا برسه و با بروبچ برنامه ریزی کنیم و یه سفر توپ بریم. یادش بخیر پارسال این موقع ها رفتیم درفک.

ولی انگار قسمت نبود. از سه روز قبل با هر کدوم از بچه ها که حرف زدم هیچکس پایه رفتن نبود. هر کسی یه بهانه ای می آورد. خلاصه نشد که بشه.

ولی امروز صبح با مجتبی و علی (دوستان قدیمی/کوهنورد/ و کلاس زبان) هماهنگ کردم و رفتیم "خورزنه" یا همون TEKZAS. روز خیلی خوبی بود و کلی خوش گذشت. فکر کنم 2 سال بود که اونجا نرفته بودم.

داستان تگزاس هم بر می گرده به استاد بزرگی که متاسفانه نمیشناسیمش. ایشون کلی از طبیعت کوه خورزنه خرکیف شده بود و یاد کوه های تگزاس افتاده بود و با اسپری بزرگ روی یه سنگ نوشته بود: "TEKZAS"

  و اما عکسهای امروز:

پرتره با لنز واید هم عالمی داره. جاتون خالی کلی خندیدم.

و عکسهای یادگاری پایان یک روز خوب بود.

تا پست بعدی بدرود.

(12 عکس)

اما امسال خوشحالم که دیگه مهر شده و من بعد از تمام عمرم دیگه درس ندارم و خیالم راحته. اونقدر هم به دانشگاه علاقه مندم! که حوصله ندارم کارهای فارغ التحصیلی ام رو انجام بدم.

هفته قبل کامپیوترم رو عوض کردم و یه جدید گرفتم. به امید اینترنت پر سرعت بعد از کلی تحقیق یه خط تلفن جدید ثبت نام کردم که ADSL رو ساپورت کنه. پنجشنبه صبح دوربین و برداشتم و رفتم بیرون تا کارهای اداری و بانکی رو انجم بدم و اگه وقت شد یه کمی عکاسی کنم. وقتی رفتم مخابرات دیدم به به استادان عزیز به کمک نیروهای گمنام امام زمان زحمت کشیدن و یه خط دیگه با همون پیش شماره لعنتی 262 برام وصل کردن. بعد از کلی داد و بیداد و هدیه کردن چندی الفاظ رکیک به جد و آباد مخابرات لعنتی از اونجا بیرون اومدم و پیاده خیابان اکباتان رو وجب کردم.

همیشه از گشتن توی بازار های قدیمی و دیدن دست فروش های اونجا که حتی بعضی هاشون در خودکار می فروشن! و عکاسی از زندگی روزمره لذت می برم.

اون دور و بر قدم می زدم و نگاه می کردم. میدان امام رو کامل گشتم و عکاسی و کردم. شب قبلش هم برای چندمین بار فیلم عکاس جنگ رو نگاه کردم و جوگیر شده بودم و فقط لنز واید با خودم برده بودم. همش توی ذهنم اون جمله رابرت کاپا تکرار می شد که گفته "اگه عکسهاتون به اندازه کافی خوب نشده بدونید که به اندازه کافی به سوژه نزدیک نشده اید".

از شلوغی قسمتی از خیابان اکباتان فهیمدم که بساط معرکه گیری پهلوان پنبه براهه و رفتم برای تماشا. خیلی جالب بود کلی مردم رو دور خودش جمع کرده بوده و پهلوانی! می کرد. یک ساعتی اونجا بودم و بیشتر حواسم به مردم اطراف بود. همه با هیجان و از روی بیکاری داشتند شو این قهرمان رو نگاه می کردند.

من همیشه دوست داشتم به هند یا افغانستان یا چین برم و این تعریف هایی از از اونجا میشه رو ببینم. اما اون روز دیدم که توی همین جایی که خودمون زندگی می کنیم چه اتفاقاتی میافته که ما نمی بینیم. 

مشغول عکاسی از بودم که چشمم افتاد به مناره های مسجد جامع. باورتون میشه من تا حالا اونجا نرفته بودم مثل خیلی از جاهای دیگه همدان چون باباطاهر و گنبد علویان و استر و ... 

برای اولین بار رفتم داخل مسجد جامع و چه جای خوبی بود.(یاد قربانعلی بخیر! مسجد جامع؟!)  اون روز برخلاف ضدحال هایی که از اول صبح از ادارات مختلفه محترمه خورده بودم، برای عکاسی روز خیلی خوبی بود و کلی حال کردم.

فضای خیلی جالبی داره و برخلاف تصور اولی که هنگام ورود به اونجا داشتم مشکلی با عکس و عکاس نبود و راحت کار خودمو انجام دادم. بماند که آخر کار یه حاج خانمی داشت شکایت منو به مدیر مسجد می کرد و می گفت که این عکاسه از عقب از من عکس گرفته؟! منم فلنگو بستمو یا علی از تو مدد...

این هفته رو مشغول تماشای سریال لاست شدم. حسابی اعتیاد آوره. روزی 7 تا 8 قسمت می بینم.

منتظرم تا پنج شنبه برسه و دوباره برم عکاسی. چشم شیطان کور دو سه روزیه حالم بدک نیست. تا خبر بدی برسه. بدبین نیستم ولی این واقعیت زندگیه.

البته خبر بد امروز خبر درگذشت استاد مشکاتیان در سن 54 سالگی بود. یاد روزهایی که سنتور میزدم بخیر. استادم شاگرد او بود.

نمی دونم چرا مرگ بیشتر سراغ هنرمند ها و آدم های خوب میاد اونهام توی سن های نه خیلی زیاد ولی بعضی از این سیاسیون...

بدرود.

(6 عکس)